Daar is het dan: het eerste manuscript dat overduidelijk met ChatGPT is geschreven en waar ik al dagen mijn tanden op breek. Het is erg, écht erg en ik begin te denken dat ik dit niet wil. Werkelijk nul vreugde haal ik uit het opkuisen van dit manuscript, dat op het eerste gezicht goed is geschreven. Tot je dichter leest.  Elke alinea is opgebouwd volgens hetzelfde stramien. ChatGPT schrijft graag in tegenstellingen. In evoluties. En in nodeloze samenvattingen.  Ik heb het vo

De zin die ik het vaakst te horen krijg wanneer ik iemand over mijn ghostwriting vertel, is: ‘Over mijn leven zou er eens een boek moeten...

Ach, zo’n uitgeverij, wat is daar het nut nog van? Kan ik mijn boek niet beter in eigen beheer uitgeven? Die vraag loopt hier geregeld binnen. Toegegeven, het antwoord is niet eenduidig, maar het helpt wel om te weten wat je van een uitgeverij mag verwachten. Zeker wanneer je hoort dat je als auteur maar tien procent van de verkoopprijs opstrijkt. Is dat niet ontzettend weinig?   Ja, dat is weinig. Jij weet als geen ander hoeveel uren je aan je manuscript hebt besteed. Ergens

Of ik een roman wou schrijven? De vraag stond er echt. Er stond ook waarover dat boek ongeveer moest gaan, wat de algemene conflicten...

Herken je dit? Je schreef vol passie aan een verhaal. Je schrapte, je schaafde, je verzon. De personages die je maakte, werden je dierbaar, de taal kroop onder je huid. Tot je dacht: dit is het. Het is tijd voor de grote bruine envelop richting uitgeverijen. En daarna volgde… niets. Of toch: af en toe kwam er een mailtje met een standaardbericht: ‘Bedankt voor uw manuscript. Helaas past het niet in ons fonds. We wensen u nog veel succes.’ Daar sta je dan, bijna met het schaam